Gisterenavond kwam het volgende bericht van school binnen:
" Zoals u weet, zijn de kinderen vanmiddag vrij geweest vanwege de extreem hoge temperaturen op dit moment.
Vannacht en morgen is het opnieuw extreem warm. De KNMI heeft zelfs code rood afgegeven voor morgen.
De verwachting op dit moment is dat de temperatuur in de ochtend al op gaat lopen tot boven de 30 graden.
Na overleg met de voorzitter van de MR hebben we afgestemd dat de kinderen morgen om 10.30u opgehaald mogen worden op school. Dit heeft vooralsnog geen invloed op de calamiteitendag.
Net zoals vanmiddag zullen wij uiteraard zorgen voor opvang van de kinderen waarvan de ouders niet in de mogelijkheid zijn ze op te halen. Wilt u dit dan weer aan de leerkracht doorgeven?
De ouders van groep 8 worden door de leerkrachen geïnformeerd over het programma van morgen."
Op zich een besluit waar ik begrip voor heb, maar één zin bleef bij mij hangen:
"Vooralsnog heeft dit geen invloed op de calamiteitendag."
Vanaf dat moment begon mijn bloed te koken.
Waarom moet dat er nu al bij staan? Gaan we nu serieus nadenken over een volledige schooldag over twee weken als er code rood wordt afgegeven en de temperaturen mogelijk al om 09.00 uur boven de 30 graden uitkomen? Alleen maar omdat we die calamiteitendag liever niet willen inzetten? Zodat ouders die toevallig al een vakantie hebben geboekt op 9 juli daar geen last van hebben?
Misschien trek ik te snel conclusies. Maar dat gevoel gaf deze opmerking mij wel.
Zoals de meesten van jullie weten, hebben zowel mijn zoon als mijn dochter een hartafwijking. Extreme hitte is voor hen niet zomaar vervelend, maar brengt extra risico's met zich mee. Daarom liep ik vanochtend met een knoop in mijn maag de school binnen.
En eerlijk? Die zorgen werden alleen maar groter.
In het schoolgebouw was het benauwd. Geen airco, geen goed ventilatiesysteem. De warmte hing letterlijk in het gebouw.
Na een kort gesprek met de kleuter juf heb ik besloten mijn zoon weer mee naar huis te nemen. Daarna liep ik naar de klas van mijn dochter. Daar was het geen graad beter. Ook haar heb ik weer meegenomen naar huis. Ik heb ze allebei ziek gemeld. Niet omdat ze ziek waren, maar omdat ik na wat ik met eigen ogen zag de verantwoordelijkheid niet kon nemen om ze daar achter te laten. Ik maakte me enorm veel zorgen over hun fysieke veiligheid.
En dan blijft één vraag door mijn hoofd spoken.
De kinderopvang die in hetzelfde gebouw zit, zowel de dagopvang als de BSO, communiceerde gisteravond dat zij de deuren sloten omdat zij de veiligheid van de kinderen én hun medewerkers niet konden garanderen.
Maar de school bleef wél open.
Hoe dan?
De kinderen zitten in hetzelfde gebouw. Dezelfde hitte. Dezelfde benauwde lokalen. Dezelfde omstandigheden. Waarom is het voor de kinderopvang onverantwoord en voor de school blijkbaar niet?
Omdat ik antwoorden wilde, ben ik gaan zoeken. Op de website van de Rijksoverheid staat dat scholen zelf mogen besluiten om een tropenrooster in te voeren. Er is geen wettelijke maximumtemperatuur waarbij een school verplicht moet sluiten.
Maar de Rijksoverheid zegt ook dat het schoolbestuur verantwoordelijk is voor een veilige en gezonde leer- en werkomgeving. De temperatuur mag geen gevaar opleveren voor de gezondheid van leerlingen en medewerkers.
En dan kom ik weer terug bij mijn eigen situatie.
Als ik een schoolgebouw binnenloop waar de hitte je direct tegemoet komt, waar geen airco is en nauwelijks ventilatie, en ik twee kinderen heb met een hartafwijking, dan vraag ik me serieus af: is dit nog een veilige en gezonde leeromgeving?
Wat ik misschien nog wel het vreemdst vind, is dat ik nergens op de website van de school een hitteprotocol of calamiteitenplan kan vinden. Is dat er niet? Of is het iets wat ouders niet mogen inzien? Juist op dagen als deze zou je verwachten dat duidelijk is welke afwegingen worden gemaakt en wanneer wordt besloten om lessen aan te passen of een school te sluiten. Transparantie zorgt voor begrip. Nu roept het vooral vragen op.
Die vragen heb ik daarom ook neergelegd bij de directeur. Ik heb een e-mail gestuurd met het verzoek uit te leggen hoe het besluit is genomen om de school toch nog twee uur open te houden. En waarom het nodig was om expliciet te vermelden dat dit geen gevolgen heeft voor de calamiteitendag.
Op het moment dat ik deze blog schrijf heb ik nog geen reactie ontvangen.
Misschien was het vandaag te warm om de computer aan te zetten en de mails te beantwoorden. Dat zou kunnen. Feit is wel dat e-mail de enige manier is om met de directie te communiceren. Dus voorlopig blijf ik zitten met een hoop vragen en nul antwoorden.
Laat één ding duidelijk zijn: mijn frustratie is niet gericht op de leerkrachten. Integendeel. Zij stonden vandaag óók in die hitte voor de klas en deden wat ze konden. Mijn frustratie zit bij de keuzes die worden gemaakt en de communicatie daarover.
Voor mij is de gezondheid van mijn kinderen geen discussiepunt. Daarom heb ik ze vanochtend weer mee naar huis genomen. Nadat ik zelf had ervaren hoe benauwd en warm het in het gebouw was, voelde ik het als moeder niet verantwoord om ze daar achter te laten. Dat was voor mij de enige juiste keuze.
Ik verwacht niet dat iedereen het met mij eens is. Maar ik verwacht wel dat scholen open zijn over de afwegingen die ze maken. Zeker als het gaat over de gezondheid van honderden kinderen en medewerkers.
Want uiteindelijk draait het niet om een calamiteitendag.
Het draait om de vraag: wanneer vinden we de gezondheid van kinderen belangrijk genoeg om te zeggen: vandaag is het niet verantwoord?
Ik ben benieuwd hoe jullie hiernaar kijken.
Heb jij je kind vandaag op school gelaten of weer mee naar huis genomen? En vind jij dat scholen bij code rood eerder de deuren zouden moeten sluiten?
Reactie plaatsen
Reacties